Viewing Room: April Fool's Day

Όντας αφελής στην τέχνη, σε μία έκφραση εφευρετικότητας, δίνεται μια διαφορετική προοπτική στον θεατή. Μια ελαφρότητα που καταλήγει σε χαρά, συνδεόμενη με το ασήμαντο της άνοιξης, αποτελεί μια ωδή στην πρώτη ημέρα του Απριλίου.

Την Πρωταπριλιά υπάρχει μια παράδοση μετά την εαρινή ισημερία.

Η προέλευσή της χρονολογείται από το 1582, όταν η Γαλλία άλλαξε από το Ιουλιανό ημερολόγιο στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Κάποιος που δεν μπορούσε να παρακολουθήσει και να συνηθίσει την αλλαγή της χρονιάς και γιόρταζε το νέο έτος με το τέλος του Μαρτίου , χαρακτηριζόταν "ψάρι του Απριλίου" (ευκολόπιστο άτομο).

Συνδέεται επίσης με την ριζική ισημερία, όπου η Μητέρα Φύση εξαπάτησε υποθετικά ανθρώπους με τον ιδιόμορφο και απρόβλεπτο καιρό.

Ο Αλέξανδρος Μαγκανιώτης στο έργο του «Η διακριτική γοητεία της μπουρζουαζίας»,  προβάλει σχήμα οξύμωρο καθώς δεν υπάρχει τίποτα διακριτικό στην αστική τάξη. Τα ζώα αναλαμβάνουν να ηγηθούν σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από τον άνθρωπο.

Ακολουθεί ο Δημήτρης Μεράντζας με το "Το φιλί", όπου δύο όπλα "φιλιούνται" μεταξύ τους. Μόνο ένας ανόητος θα πίστευε ότι αυτή είναι αληθινή αγάπη!

Ενώ ο Κωνσταντίνος Πάτσιος μοιράζεται έναν υπαινιγμό: μπορεί να είμαστε νέοι αλλά είμαστε ανήσυχοι; Ένας εσωτερικός αγώνας που θα πολεμούσε μόνο ένας ανήσυχος  νέος που σκέφτεται πολύ όπως υπαινίσσεται ο Απόλλων Μαθιουδάκης.